Een Duits echtpaar heeft vorige maand bezwaar bij de gemeente ingediend tegen de weigering van de ambtenaar om hun twee adoptiekinderen in te schrijven. De ouders bezitten beiden de Duitse nationaliteit, net als de kinderen die ze geadopteerd hebben. De adoptie is door de rechtbank in Monchengladbach bekrachtigd en derhalve volledig legaal.
De ouders woonden net als de kinderen, tijdens de adoptie-aavraag in Duitsland. Inmiddels verblijven ze in Haarlem. En daar zit hem juist het probleem volgens de ambtenaar. Een aanvraag die je in een bepaald land indient dien je ook in dat land af te wachten. Je mag dus zo lang de aanvraag loopt eigenlijk niet verhuizen.
Ik ben het niet eens met deze lezing. Volgens mij mogen de ouders zich binnen de EU overal vestigen waar ze maar willen en moet de Nederlandse overheid de adoptie die in Duitsland is erkend, ook hier goedkeuren. Daar hebben we uiteindelijk de EU juist voor uitgevonden.
De ambtenaar beroept zich op artikel 6 en 7 van de wet Conflictenrecht Adoptie. “De gewone verblijfplaats dient de staat te zijn waar de adotief-ouders zowel ten tijde van het verzoek tot adoptie als ten tijde van de uitspraak waren. Zowel adoptief-ouders als kinderen hadden hun gewone verblijfplaats in Nederland,” aldus de behandelend ambtenaar.
Ik beroep me op artikel 1 van het gezonde verstand. En dat zegt dat we dit soort idiote dingen elkaar niet mogen aandoen. Schrijf die kinderen toch lekker in. Ik ben al lang blij dat er mensen zijn die met alle liefde hun ouders willen zijn.
Goedemiddag meneer Aynan,
Ik ben het weer eens volledig met je eens! Gebeurt erg vaak de laatste tijd…
Met vriendelijke groet,
Rogier